Glicyna wpływa na sen przez kilka odrębnych mechanizmów. Proces ten został zbadany i jest znany dzięki pracom japońskiego zespołu, m.in. Yamadera, Kawai.

Spadek temperatury ciała to naturalny sygnał inicjujący zasypianie. Glicyna zdaje się mieć umiejętność „oszukiwania” tego mechanizmu, przyspieszając rozszerzenie naczyń obwodowych (dłonie, stopy) i oddawanie ciepła.

Glicyna działa na receptory NMDA w podwzgórzu. Badanie wykazało, że efekty nasenne i hipotermiczne glicyny są zależne od receptorów NMDA w jądrze nadskrzyżowaniowym. Inne badanie sugeruje też wpływ na neurony oreksynowe (odpowiedzialne za czuwanie), w którym glicyna skracała średni czas trwania czuwania.

https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3174993/

Kluczowe badanie przeprowadzone przez Yamadera z 2007 na ochotnikach z niesatysfakcjonującym snem: podanie 3 g glicyny przed snem badano pod kątem wpływu na subiektywną jakość snu, mierzoną m.in. kwestionariuszem St Mary’s Hospital.

Efekty odnotowane w badaniach:

• skrócenie czasu zasypiania (latencji snu),
• poprawa subiektywnej jakości snu,
• mniejsza senność w ciągu dnia,
• lepsza jasność umysłu i mniejsze zmęczenie po przebudzeniu,
• skrócenie fazy zasypiania i snu wolnofalowego bez zmiany ogólnej architektury snu w zapisach polisomnograficznych.

Glicyna odgrywa fundamentalną rolę w syntezie kolagenu.

Kolagen ma unikalną strukturę potrójnej helisy, zbudowaną z trzech łańcuchów polipeptydowych skręconych wokół siebie. Ta struktura wymaga powtarzającego się motywu:

Gly-X-Y (gdzie X i Y to najczęściej prolina i hydroksyprolina).

Glicyna musi znajdować się dokładnie co trzecią pozycję w łańcuchu. Glicyna jest to najmniejszy aminokwas, jedyny, który mieści się w ciasnym wnętrzu potrójnej helisy, gdzie trzy łańcuchy stykają się blisko siebie. Każdy inny, większy aminokwas w tej pozycji zaburzyłby ciasne skręcenie helisy.

To dlatego kolagen zawiera aż ok. 33% glicyny w swoim składzie, znacznie więcej niż znajduje się w przeciętnym białku.

Struktura kolagenu jest bardzo ścisła, nawet pojedyncze mutacje zastępujące glicynę innym aminokwasem w łańcuchu kolagenowym mogą prowadzić do poważnych chorób tkanki łącznej, np. niektórych postaci wrodzonej łamliwości kości (osteogenesis imperfecta) czy zespołu Ehlersa-Danlosa.

Niektóre badania sugerują, że przy intensywnej syntezie kolagenu (np. gojenie ran, trening, starzenie się) zapotrzebowanie na glicynę może przewyższać zdolności biosyntetyczne organizmu, mówi się czasem o glicynie jako „warunkowo niezbędnym” aminokwasie w takich sytuacjach.

Badania z suplementacją glicyny (często łączoną z witaminą C, kofaktorem hydroksylacji proliny) pokazywały możliwości wzrostu markerów syntezy kolagenu, szczególnie w kontekście regeneracji ścięgien i więzadeł u sportowców.

Glicyna ma dobrze udokumentowaną rolę w metabolizmie wątrobowym i detoksykacji.

Wątroba produkuje kwasy żółciowe z cholesterolu, a następnie łączy je z glicyną albo tauryną, zanim zostaną wydzielone do żółci, co jest kluczowe dla trawienia tłuszczów, regulacji poziomu cholesterolu i eliminacji substancji rozpuszczalnych w tłuszczach.

Proces ten zachodzi dzięki jednemu enzymowi: bile acid-CoA:amino acid N-acyltransferase (BAT), który potrafi łączyć kwasy żółciowe zarówno z glicyną, jak i tauryną. U ludzi zdecydowana większość kwasów żółciowych występuje w formie sprzężonej z glicyną (proporcje glicyna/tauryna wynoszą zwykle ok. 3:1), co czyni glicynę głównym „partnerem” w tym procesie.

Koniugacja glicynowa (Faza II detoksykacji), niezależna od kwasów żółciowych.

Enzym glicynowa N-acylotransferaza (GLYAT) łączy glicynę z różnymi substancjami, przekształcając je w formy łatwiejsze do wydalenia. Szlak koniugacji glicyny to dwuetapowa reakcja enzymatyczna odpowiedzialna za metabolizm/detoksykację naturalnych substratów pochodzących z żywności (np. salicylany, polifenole, średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe), ksenobiotyków (np. benzoesan) oraz metabolitów z zaburzeń organiczno-kwasowych.

Dla przykładu: kwas benzoesowy jest koniugowany z glicyną do kwasu hipurowego i wydalany z moczem. To jeden z najstarszych znanych szlaków detoksykacji w farmakologii

Glicyna jest jednym z trzech aminokwasów budujących glutation, który w wątrobie:

• neutralizuje reaktywne formy tlenu powstające podczas metabolizmu,
• koniuguje toksyny w Fazie II detoksykacji,
• chroni hepatocyty przed uszkodzeniem oksydacyjnym.